Po górach chodzę i jeżdżę na nartach od najmłodszych lat.  Wspinam się od 1980 roku. Po skałkach i Tatrach były Alpy, Kaukaz, Himalaje, Andy, Góry Skaliste, Yosemite, góry Szkocji. Mam w swoim dorobku kilkaset dróg wspinaczkowych w górach i skałach Europy, Azji, Ameryki Północnej i Ameryki Południowej.

 

W Tatrach wspinałem się na większości interesujących ścian, a m.in.: na Kazalnicy Mięguszowieckiej (zimą i latem) , na Kazalnicy Miętusiej (zimą) , na Galerii Gankowej, na zach.ścianie Łomnicy, na zach.ścianie Gerlachu, na Galerii Osterwy, na Szarpanych Turniach, na płd. ścianie Wołowej Turni, na płd. ścianie Kieżmarskiego Szczytu, na płd. ścianie Batyżowieckiego Szczytu i wielu  innych. Jestem autorem i współautorem nowych dróg wspinaczkowych, m.in. na płn. ścianie Giewontu, na wsch. ścianie Wielkiej Turni, na Filarze Zdziarów, Zawracie Kasprowym, Raptawickiej Turni i inn.

Na stanowisku asekuracyjnym w północnej ścianie Giewontu, 9.I.1985.
Stefan Toczek na "Gwiezdnych Lotach" w ścianie Raptawickiej Turni. Fot. Piotr Konopka, 11.VIII.1991

 

W Alpach przeszedłem m.in. takie ściany jak: wsch. ścianę Watzmanna (najwyższa ściana Alp Wschodnich), płn. ścianę Oberreintal Dom, zach. ścianę Oberreintal Turm, płn.ścianę  Aig.du Midi (dwukrotnie zimą), wsch. ścianę Mont Blanc du Tacul drogą "Gabarrou-Albinoni" (zimą), płn.-zach. ścianę Aig Verte, Kuluarem Couterier (zimą), Breche de Pre de Bar Kuluarem Kollopa (zimą), Aig du Chardonnet Kuluarem Escarra (zimą) oraz - również zimą - drogę "Boivin-Vallencant" na Wielkim Filarze Narożnym Mont Blanc.

Zimą na Wielkim Filarze Narożnym Mont Blanc, 17. XII. 1994

 

 W górach Kaukazu przeszedłem takie ściany jak: północną ścianę Piku Szczurowskiego (4259 m) prawą drogą Abałakowa, wschodnią ścianę Piku Wolnej Hiszpanii (4200 m) drogą Kołomyjcewa, północno-wschodnią ścianę Nakra -Tau (4277 m) tzw. "włoskim kuluarem", wschodnią ścianę Donguz-Oruna Wschodniego (4442 m) lewym filarem. Wszedłem także "przez Poduszkę" na Uszbę Północną (4697 m), a w rejonie Bezengi na Ukju (4335 m), Pik Panoramnyj (4220 m) i Pik Skalnyj (4385 m). Dwukrotnie byłem na Elbrusie Wsch. (5621 m) a raz na Elbrusie Zachodnim (5642 m). Z Elbrusa Wschodniego (5621m) w r. 1984 zjechałem na nartach (z powodu awarii sprzętu tylko do przełęczy pomiędzy wierzchołkami).

Na szczycie UKJU (4334 m). Na ostatnim planie w środku zdjęcia KOSZTAN-TAU (5144 M), 2.VI.2010.

 

 W Himalajach (r.1985) brałem udział w wyprawie, której celem było pierwsze przejście północnej ściany Nilgiri North (7061 m), wszedłem  częściowo nową drogą (na szczyt samotnie)  na Cho-Oyu (8201 m), a na Południowej Ścianie Lhotse (8511 m) osiągnąłem wysokość ~ 8000 m przy jednej z prób jej pierwszego przejścia (w 1987 r). Dwukrotnie (1988/89 i 1997/98) byłem uczestnikiem zimowych wypraw na Nanga Parbat (8125 m), na flance Rupal dochodząc do wys. ok. 6800 m, a na ścianie Diamir do wys. ok. 6700 m, przy próbach dokonania pierwszego wejścia zimowego na Nanga Parbat.

Wyprawa KW Zakopane na północną ścianę NILGIRI NORTH (7061 m); wiosna 1985.
Wierzchołek CHO OYU (8201 m), 1.V. 1986. W tle od lewej: Everest, Lhotse, Nuptse.
Autoportret na szczycie CHO OYU, 1.V. 1986.
Południowa ściana LHOTSE (8511 m) ; jesień 1987.
W południowej ścianie LHOTSE (1987).
NANGA PARBAT (8125 m) od strony Doliny Rupal; zima 1988 / 1989.
Na flance Rupal - NANGA PARBAT, zima 1988/89.
NANGA PARBAT (8125 m) od strony Doliny Diamir; zima 1997 / 1998.
Na drodze Kinshofera w ścianie Diamir - zimowa wyprawa na NANGA PARBAT (1997/98).

 

W Andach wszedłem i zszedłem w 13 godzin i 12 min. (baza / 4200-szczyt / 6959 -baza / 4200) na wierzchołek Aconcagua (6959 m) oraz w 2 dni (23,5 godz. wspinania) przeszedłem prawie 3 km wysokości Południową Ścianę Aconcagua, tzw."Filarem Francuzów", z wariantem wyjściowym Messnera (po wcześniejszej próbie wytyczenia nowej drogi na Południowej Ścianie Aconcagua).

ACONCAGUA (6959 m) z początku podejścia doliną Horcones.
Na szczycie ACONCAGUA, po wejściu aklimatyzacyjnym (21.I.1987). Fot. Charley Mace
Południowa ściana ACONCAGUA (6959 m). W środku widoczny Filar Francuzów (31.I. - 1.II. 1987).

 

Wspinałem się także w Górach Skalistych, m.in. na wschodniej ścianie Longs Peak (4345 m) kombinacją dróg "North Chimney + Casual Route" przez tzw. The Diamond, na Petit Grepon (3691 m) południową ścianą, na północnej ścianie Hallet Peak (3877 m) drogą "Culp-Bossier", przez Wham Ridge na Vestal Peak , na Grand Teton (4197 m) drogą "Exum Direct" , na Middle Teton (3903 m) północnym filarem , na Jagged Mtn. (4216 m) i inne.

Longs Peak od strony wschodniej, z podejścia pod ścianę "The Diamond".
Eksponowany trawers na drodze "Casual Route" we wschodniej ścianie Longs Peak (30.VIII.1989). Wspina się Lou Derry.

 

W Yosemite przeszedłem m.in. takie ściany jak: El Capitan -drogą "East Buttress", Middle Cathedral Rock / "Central Pillar of Frenzy", Cookie Cliff / "Beverly's Tower" + "Wheat Thin", Royal Arches, Manure Pile Buttress, Yosemite Falls i inne.

Na wschodnim filarze El Capitan (2.X.1989). Wspina się Charley Mace.

 

 W górach Szkocji dwukrotnie przeszedłem zimą płn. ścianę Ben Nevis, drogami "Observatory Buttress" i "Point Five Gully".

W północnej ścianie Ben Nevis - na drodze "Observatory Buttress" (13.II.1992). Wspina się Wojciech Mateja.
W północnej ścianie Ben Nevis - na drodze "Point Five Gully" (16.II.1992). Wspina się Andrzej Lejczak.

 

 Jestem kontynuatorem tradycji ekstremalnego narciarstwa w Polsce. Jako pierwszy dokonałem m.in. takich zjazdów narciarskich jak :

* z Hińczowej Przełęczy wprost do Morskiego Oka (z Wojciechem Brachem, Magdą Czanerle, Romanem Dawidkiem i Krzysztofem Malzacherem)

* z Długiego Giewontu płn. - zach. ścianą do Doliny Strążyskiej (samotnie)

* z Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego wsch. ścianą do Czarnego Stawu (samotnie)

* Zachodem Grońskiego z Wołowego Grzbietu do Czarnego Stawu (samotnie)

* Drogą Stanisławskiego z płn-zach ściany Świnicy (zjazd samotny, przy  asyście fotografującego Andrzeja Lejczaka) 

Czterokrotnie brałem udział w najtrudniejszych na świecie skialpinistycznych zawodach PIERRA MENTA, uznawanych od 1995 roku za Mistrzostwa Europy w tej konkurencji. Zwyciężałem m.in. w Memoriale Piotra Malinowskiego i Memoriale Vlada Tatarki (czterokrotnie - w najstarszej kategorii wiekowej).

Pierwszy zjazd narciarski z "Hińczowej Przełęczy wprost", 1.V.1983. Na zdjęciu: Wojciech Brach lub Roman Dawidek.
Na trasie Rally Adamello w Alpach, wiosna 1989.
Z Piotrem Malinowskim na trasie zawodów pod Szpiglasową Przełęczą, 1991. Fot. Jan Krzysztof
Na trasie Pierra Menta - w tle masyw Mont Blanc. Fot. Gabriel Jamnicki (1992).
Z Tomkiem Gąsienicą-Mikołajczykiem na mecie zawodów Pierra Menta, marzec 1995. Fot. Tomasz Gąsienica-Mracielnik.
Zjazd drogą Stanisławskiego na płn.-zach. ścianie Świnicy; (3.V.1995). Fot. A. Lejczak

 

Wspinałem się także w skalnych rejonach Frankenjury, Boulder Canyon, Eldorado Canyon, South Platte, Paklenicy (m.in. na 350 m wys. ścianie Anica Kuk) i Meteory.

W Eldorado Canyon, Kolorado, USA (1989)
W South Plate, Kolorado, USA (1989)